Max’s Droomdagen©
Max was tien jaar toen we met hem kennis maakten. Hij heeft een beetje pech met zijn gezondheid en moet vaak naar het ziekenhuis. Als je pech hebt, moet je ook een keer geluk hebben, oftewel tijd voor de dreamcatchers. Elke jongen van tien heeft veel fantasie en dromen. Vaak is er dan één droom die met stip bovenaan staat. Zo ook bij Max, want hij was helemaal gek van snowboarden. Hij had nog nooit op een snowboard gestaan, maar in zijn dromen suisde hij al met sierlijke bochten van de besneeuwde hellingen.
Makkelijker gedroomd of gezegd dan gedaan De dreamcatchers vonden het wel verstandig om te beginnen met een paar lessen. Op de kunsthelling in de sportschool bleek al snel dat we met een super talent te maken hadden. Elke les ging het beter en werd de lach op zijn gezicht breder. Na afloop van de laatste les hebben we Max verklapt dat dit niet alles was. We hadden nog een verrassing voor hem. 7 april moest hij daarvoor vrijhouden. Een leugentje om bestwil bleek later. De verrassing kwam namelijk niet op 7 april, maar op 10 maart. Op die dag hebben we een jarige Max uit de klas gehaald. De juf was natuurlijk al op de hoogte, maar voor Max was het een grote verrassing.
Snel naar huis voor de droomtaart, een echte verjaardagstaart natuurlijk. Na de taart snel in de auto, op weg naar de volgende verrassing. In Veldhoven maakte Max een tussenstop en mocht hij een complete snowboard outfit uitzoeken. In een winkel met een mooie glijbaan, waar zijn broertje Bram zich prima op kon vermaken. Toen de kleren, de schoenen en . . . het snowboard waren uitgezocht, gingen we op weg naar het Montana Snowcenter in Westerhoven. Niet alleen een echte berg, maar ook een met echte sneeuw. Na een uur privéles suisde Max met sierlijke bochten over de sneeuw. Het leek wel of hij al jaren op een snowboard stond.