wie zijn wij

vlnr: Monique van Rijn, Pernel Schriks, Andrea van Opbergen en Tiny Coppens
Monique van Rijn
Voor ernstig zieke kinderen en hun ouders, broertjes en zusjes is maar weinig meer vanzelfsprekend. Toen het idee ontstond om stichting the dreamcatchers op te richten heb ik dan ook geen moment geaarzeld om mee te doen. We streven er toch allemaal naar om onze mooiste dromen werkelijkheid te laten worden? Een ziek kind één dag alle narigheid te laten vergeten door zijn mooiste droom te laten uitkomen…Daar ga ik voor!
Pernel Schriks
Met erg veel belangstelling luisterde ik altijd wanneer the Dreamcatchers weer een droom hadden waargemaakt. Het is fantastisch als je hoort hoe de kinderen op zo’n droomdag opleven en genieten. Het lijkt me vreselijk als je leven door een ernstige ziekte wordt beheerst en je niet meer altijd kunt doen wat je graag zou willen. Toen ik gevraagd werd om mee te helpen nieuwe dromen te realiseren, heb ik geen moment getwijfeld. Het doet me goed om voor deze kinderen even alles mogelijk te maken waar ze dagelijks van dromen.
Andrea van Opbergen
Veel van mijn tijd en energie steek ik dagelijks in mijn drukke maar hele leuke baan. Maar er is méér dan dat in het leven. In deze materialistische tijden waarin alles lijkt te draaien om eigen belang, efficiency en 'gewin' heb ik zelf ervaren hoe betrekkelijk deze zaken zijn. Juist daarom vind ik het belangrijk om ook geheel belangeloos iets voor een ander te mogen betekenen. Ik heb dan ook spontaan ja gezegd toen het idee ontstond om de liefste dromen van ernstig zieke kinderen in vervulling te laten gaan. Een kind wiens dagen te veel gevuld zijn met angst, zorgen en pijn voor even alle zorgen laten vergeten door ze te geven wat ze het allerliefste zouden willen. Ik kan niks mooiers en beters bedenken om me voor in te zetten!
Tiny Coppens
Met bijzonder veel plezier denk ik terug aan de tijd dat mijn twee kinderen nog op de basisschool zaten. Inmiddels zijn ze allebei volwassen en zelfstandig, maar toen vonden ze het fijn om naar bed gebracht te worden en genoten van het voorlezen van een verhaaltje. Het maakte niet uit als ze dat verhaal al letterlijk kenden. Het gaf ze rust en zekerheid op die momenten dat ze niet konden slapen. Als een gezond kind soms al nare gedachten heeft, hoe moet een ziek kind zich dan af en toe voelen. Dat motiveert
wie zijn wij